ଜାରି ରହିଛି ଏକ ରହସ୍ୟମୟ ଯୁଦ୍ଧ
ଅନିଶ୍ଚିତତାର ଧୂଆଁରେ ଆଚ୍ଛନ୍ନ ଆକାଶ
ପୃଥିବୀର ଆବର୍ତ୍ତନ ନାମକୁ ମାତ୍ର
ମୋ’ ଗତିବାନ ଅବସ୍ଥିତି ଶିଥିଳ
ମୋର ଦ୍ୱିତୀୟ ମହଲା ଆପାର୍ଟମେଣ୍ଟରେ,
ଦୟାଳୁ ସମୟ ପୋଷିଛି ମୋତେ
ବିଷାଦର ଶେଜରେ ନିଦରେ
ଅଟକି ଯାଇଛି ମୁଁ
ଉଜାଗର ଅନ୍ଧାରର ନିବିଡ ଆଲିଂଗନରେ
ହାତ ଓ ପାଦରେ ବେଡି,
ଝର୍କା ଖୋଲେ ସିଧା
କୃଷ୍ଣଚୂଡାର ମନମତାଣିଆ ରଂଗର ଆମନ୍ତ୍ରଣ ଓ
ଲଗାତାର ବର୍ଷାର ଅସହାୟତା ଆଡେ,
ବ୍ୟବଧାନ ଏତେ ବେଶୀ ନୁହେଁ
ମଝିରେ ବିଚାରାଧୀନ ଶୂନ୍ୟ ସ୍ଥାନ
ସେଠି ଗୋଟେ ନଥିବାପଣର କମ୍ପନ
ସେ କମ୍ପନର ତୀବ୍ରତା
ମୋ ଚପଳ ଆତ୍ମାକୁ ବାରମ୍ବାର ଫେରାଇ ଦିଏ
ମୋ ସ୍ଥାବରପଣକୁ,
ମୋ ଝରକା ସାମ୍ନାରେ ଯାହା ଅଛି
ତାହା ବ୍ୟତୀତ ମୁଁ ଅନ୍ୟକିଛି ଦେଖିପାରେନି
ଦିନକୁ ମାତ୍ର କିଛି ମିନିଟ୍ ପାଇଁ
ସେଠାରେ କ’ଣ ଘଟୁଛି
ଭୁଲିଯିବାକୁ ଅନୁମତି ଦିଏ
ମୋ’ ପକ୍ଷୀ ଫିଡର୍
ସେମାନେ ଆସନ୍ତି ମୋ ବେଳ ଅବେଳରେ
ବାଜରା ଦାନାରେ ଥଣ୍ଟ ଖେଳୁଥାଏ ଭୋକ-ଭୋକ
ଗ୍ରିଲ୍ ଭିତରୁ ମୁଁ ମୁଣ୍ଡ ଉଠାଏ
ହଲଚଲପଣକୁ ସାବ୍ୟସ୍ତ କରୁଥାଏ
ଫରକ୍ ପଡେନି ମୋ ଜିଅନ୍ତାଗିରି ସେମାନଂକୁ
ମୋ ପାଳିତ ମନ୍ଦାର ପତ୍ର ଖୁମ୍ପି ଛିଣ୍ଡାନ୍ତି
ମୋତେ ଛିଗୁଲେଇ ଫୁର୍ର ଉଡିଯା’ନ୍ତି
ସେମାନେ ବି ଜାଣନ୍ତି
ମୋର ଡେଣା ନାହିଁ
ମୋ ଆସ୍ପର୍ଦ୍ଧାର ଘେରାରେ ମୁଁ ବନ୍ଦୀ।
ଯୁଦ୍ଧ ଜାରି ଥାଏ ପୃଥିବୀରେ
ଏବଂ ମାତ୍ର ଯୋଡେ ଡେଣା ପାଇଁ
ମୋ କାକୁତି ମିନତି ।
© ® Rashmi Mohapatra
